این روزای پسرکمان

سلام و درود فراوان به همه ی دوستان گلم امیدوارم که حال همگی خوب بوده و روزگار پر از آرامش برای همه

سپس هم سلامی با طمع هلو و آلبالو به پسرکمان که از قند و عسل شیرین تر شده اند و هر روز بر این شیرینی افزوده می شود.

این روزهای گل پسری ما مانند روزهای دیگر او سپری می شود هر روز صبح به خانه ی مامانی عازم میشویم(البته این روزها کمی بهتر است چون آراد خان ما در ماشین شیر میل میفرمایند و از خواب بیدار نمیشوند آنجا هم مستقیم به رختخواب جلوس میکنند و تقریبا تا ساعت های نه در خواب به سر میبرند.

خدا رو شکر هر روز هم بر دامنه ی لغات ایشان افزوده میشود و کنجکاوی نسبت به محیط اطراف رو به فزونی.

دیشب در حالی درب لباسشویی رو باز و بسته میکرد آواز میخوند: تاب تاب تاب تاب

بازی کردن با بچه ها رو دوست داره و وقتی پوریا و فاطمه رو میبینه دیگه با من کاری نداره و حسابی دنبالشون میچرخه و اصلا هم کم نمیاره.

تازگی ها به صندلی کامپیوتر مامانی زوم کرده و هی میکشه این ور به اون ور.

موقع غذا خوردن هم اولاش یه کم ادا داره ولی بعد راضی میشه و شروع میکنه به دل سیر خوردن.

شب ها هم با آقای همسر حسابی بازی میکنه  ساعت های یازده تا یازده و ربع دیگه بیهوش میشه.

خلاصه ماجرا اینکه خیلی خیلی شیرینه و دوست داشتنی.

خدایا ممنونتم و دوستت دارم تا بی نهایت.

و اما چند تا عکس بی کیفیت

آراد و پوریا (عشق خاله)

پسر گل مامان

البته این عکس برای چند وقت پیش هست . اما اون دو تای اولی دیشب خونه ی مامانی هست که خاله سعیده با موبایلش گرفته و الانم با وایبر برام بفرست و من هم بعد از کلی ویرایش آماده کردمشون برای وبلاگ.